«Boşuna gitmediğimi anladım»
![Image description](images_upload?image_name=2023/10/12d905cd-7056-46f8-8d29-6436c67af6f5.jpg)
Özel askeri operasyon Rusya yaşayanlarının ülkelerini sevdiklerini gösterdi.
Farklı etnisiten insanların omuz omuza vererek devletimizin güvenliğini sağlamak üzere biraraya gelmeleri ile onur duyuyor canını esirgemeden zaferi bizlere yakınlaştıran kahramanlarımızı övgü ile anıyoruz.
Görevini tamamlayıp geri dönen gönüllülerden, ‘Çeşitli çatışmalar gazisi’ ünvanına sahip birisi de Nehay Ruslan.
1978 yılında Adıgekalede doğdu, 2 nolu okuldan mezun oldu. Komsomolsk-na-Amur’da iki yıl askerlik yaptı. Daha sonra .eşitli işlerde çalıştı. Evli ve iki çocuk babası.
24 şubatta özel askeri operasyonun başlaması, ülkemizin savunulmasu gerekli olduğunda, Tewçoj rayonunda delikanlılar istişare ederek 12 kişilik bir grup halinde gönüllü oldu.
Ruslan — Ailevi bazı işlerim sebebiyle, o, grupla gitmek nasip olmadı. O zamanlar gönüllü gitmek isteyenler ile alakalı kanuni düzenlemeler de yoktu. Gönüllüler kendi kendilerine Donekse gidiyor, ülkeyi korumak üzere gönüllü bağımsız birlikler oluşturuyor veya ordunun bazı bölüklerine gönüllü gruplar halinde bağlanıyorlardı. Ben gittiğimde şimdilerde verdikleri para destekleri de yoktu. 2022 yılı mart ayında askerlik şubesine müracaat ettim, Benim gibi Krasnodar krayında toplanan gönüllülerin arasına düştüm. Dağıstandan gelmiş ordu birliklerinin yanına gönderildik. Mayıs ayında ön eğitimimizi tamamladık. Beş ay kadar kaldım.
Sohbetimiz esnasında anladığımıza göre bu adımı atmak için tereddüt etmedi, çok düşünmedi. Ülke bir tehlike ile karşılaştığında, onu korumak, ona yardımcı olmak gerektiği an hemen karar verdi.
Nehay Ruslan — İlk olarak bu kararı almama sebep olan şey ülkeyi korumanın görevim olduğunu düşünmem, bir kenarda kalıp beklmemin doğru olmadığını hissetmem oldu. Ayrıca ikinci bir sebep ise, çok yaşlı değilsem de bir şeyler gördüm-yaşadım, evlendim çocuklarım var. Özel Askeri operasyona benim gibiler giderse daha genç olanların cepheye getirilmesine gerek kalmaz diye düşündüm. Nasıl bir yere gittiğimi de gayet iyi biliyordum. – diyor.
Çatışmanın sıcaklığı televizyondan görüldüğü gibi değil, bu durumu yaşamak başka bir şey. Ruslan ne ile karşılaşacağını biliyordu. Kendisi karakteri itibariyle öyle bir yerde oturup yaşamını sürdüren birisi değil, çok yer gezdi, yeni pek çok kişi ile tanıştı.
Ruslan — Tank birliğindeydim, bu alanda yeni baştan her şeyi öğrendim. En zorlusu ise ilk çatışmalarımızdı. Neden diye soracak olursan o zaman öyle seçilmiş belirli bir taktik yoktu. Daha sonraları vakit geçtikçe dronlardan faydalanmayı video gürüntülerini irdelemeyi, uzak menzilleri hedeflemeyi vs. öğrendik
Nehay Ruslanın en unutumadığı şeylerden birisi ise Donekste sivillerin kendilerini karşılayış şekilleri.
— Cephede yerimizi değiştirdikçe köylere de girmek durumunda kalıyorduk. Tankların üstünde caddelerden yollardan geçerken insanlar sokağa çıkıp bizleri selamlıyor, bizlere gülüyorlar, ardımızdan haç çıkarıp bize dualar ediyorlar, köylerinden ayrılmamazı istiyorlardı. Doğruyu söylemek gerekirse onlar çok zor durumdaydılar. İşte onları gördüğümde boşu boşuna gitmemiş olduğumu anladım.
Ruslan sözleşmesi bitttiğinde evine geri döndü. Bir ay kadar çantası hep hazırdı, geriye dönemeyi düşünüyordu, çocuğu Roman’ın okulu bitirmesini bekliyor, daha sonra yine gitmeyi düşünüyor.
Aşıne Susan.